Ožalošćena porodica Teatar

  • Scena Između crkava
  • Subota 07. Jul 2018.
  • Vrijeme 21:00
Ožalošćena porodica

Narodno pozorište, Beograd

Branislav Nušić

Ožalošćena porodica

Režija, adaptacija i izbor muzike: Jagoš Marković

Dramaturgija: Molina Udovički Fotez
Scenski govor: Ljiljana Mrkić Popović
Scenografija: Matija Vučićević
Kostimografija: Maria Marković Milojev

Dizajn zvuka: Vladimir Petričević
Pomoćnik reditelja i adaptacija teksta:Tara Lazarević

Igraju: Agaton Arsić- Saša Torlaković
Simka - Radmila Živković
Sarka - Danica Maksimović
Proka Purić - Nebojša Dugalić
Gina - Vanja Ejdus
Tanasije Dimitrijević - Aleksandar Srećković
Vida - Nela Mihailović
Dr Petrović, advokat - Slobodan Beštić
Danica - Suzana Lukić
Mića - Dušan Matejić

 RIJEČ DRAMATURGA
Da je umjetnost re-kreiranje (prirode) govori nam prvi Aristotel u svom čuvenom spisu „O pjesničkoj umjetnosti“. Jagoš Marković re-kreira Nušićev komad i stvara predstavu o „ožalošćenoj porodici„ na početku XXI vijeka. Suštinski se ništa nije promijenilo, kaže reditelj. I danas su članovi ove porodice pohlepni, gramzivi, prevrtljivi, samoživi, licemjerni... Suštinski se ništa nije promijenilo, a spolja ponešto. I čim se podigne zavesa imamo sliku svijeta o kome je riječ. To su predstavnici vlasti, estrade, kontraverznog biznisa – samozvane veličine u punom sjaju i bjedi sopstvene crnine. U svojoj britkoj analizi i preciznoj re-kreaciji reditelj ide do kraja, do samog dna vitalizma članova ove familije. Nizom monumentalnih i nadahnutih slika priča priču. A to čini s ljubavlju i empatijom, ne osuđujući ih i ukazujući nam da zrno duše i zraci svjetlosti duha i dalje u njima postoje. To što je imovina postala njihov jedini apsolut i što su spremni zubima da se kolju ne bi li stekli još više, ne znači da je ljudskost u njima potpuno nestala..... Na to ko su i kakvi su sve vrijeme ih podsjeća portret pokojnog Mate Todorovića. Ovim scenskim znakom Jagoš Marković pokojnika definiše kao glavni antagonistički lik. Mata Todorović je testamentom odredio da novac pripadne Prosveti i Crkvi, jer je odlično poznavao članove svoje familije i znao da je duhovna obnova jedini njihov istinski spas. Nisu ga razumjeli.Nisu još.....Nisu razumjeli ni zašto najveći dio svoje imovine ostavlja kćeri Danici. Ona je, u Markovićevoj predstavi, ponižavana, izmanipulisana, ošamućena, ali je i dalje ono što je zvezda Danica našem rodu uvek i bila - vjesnica zore i dana. Kći sunca u narodnoj poeziji........Da bi se vidjela neophodno je uputiti pogled ka nebu.

 

Jagoš Marković (Podgorica 1966) je jedan od najistaknutijih pozorišnih reditelja naše zemlje, kao i čitavog regiona. Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu (1987), u klasi prof. Borjane Prodanović i Svetozara Rapajića. U Narodnom pozorištu u Beogradu, čiji je stalni reditelj od 2008 godine, režira najznačajnije naslove svjetske i domaće klasike : Učene žene, Hasanaginica, Gospođa ministarka, Pokondirena tikva, Dr, Antigona, Pepeljuga (opera) i Figarova ženidba (opera). Po pravilu, njegove predstave su dugovječne, hvaljene, izvode se uvijek pred prepunom salom i proslavljaju nacionalni teatar na međunarodnim gostovanjima. U drugim teatrima u zemlji i inostranstvu režirao je do sada preko pedeset predstava. Među najznačajnije ubrajaju se:Romeo i Julija, Kate Kapuralica, Dekamerondan ranije (Narodno pozorište Sombor), Lukrecija iliti Ždero (Pozorište na Terazijama), Skup, Bogojavljenska noć, Govornica, Sumnjivo lice, Uobraženi bolesnik, Tako je ako vam se tako čini (Jugoslovensko dramsko pozorište), Porodicne price, Gospoda Glembajevi, Jesenja sonata (Atelje 212 ), Galeb, Filumena Marturano i opera Karmen (HNK Ivana pl. Zajca), Lukrecija o bimo rekli Požeruh (Riječke letnje noći), Učene žene (HNK Split), Čarapa od sto petlji (Beogradsko dramsko pozorište), Zora na istoku, Nasi sinovi, Svinjski otac (Zvezdara teatar ), Hasanaginica (Centar za kulturu Tivat), Tartif, Hekuba...(Crnogorsko narodno pozorište).
... U švedskom Kraljevskim pozorištu Dramaten povodom jubileja tog teatra režirao je Strinbergovu “Kraljicu Kristinu”. Posle raspada Jugoslavije prvi je naš reditelj koji je radio na Dubrovačkim ljetnim igrama (Romeo i Julija, 2014.) Reditelj Marković je dobitnik oko pedeset strukovnih, festivalskih i državnih nagrada među kojima su: Nagrada „Bojan Stupica“, Nagrada oslobođenja Beograda, Trinaestojulska nagrada , nagrada Mica Popovic, nagrada za svekupan doprinos stvaralaštvu Crne Gore, Nagrada grada Beograda, nagrada grada Podgorice, Sterijina nagrada, nekoliko nagrada „Zlatni ćuran“ , „Ardalion“… 
U Bugarskoj je održan festival „Balkan čita Jagoša” u okviru koga su četiri reditelja radila njegov tekst Govornica. Prilikom svečane dodele Nagrade „Mića Popović“ Jagošu Markoviću, juna 2004, Ljubomir Simović između ostalog je rekao:"U djelu koje postavlja na scenu Jagoš uvijek vidi nešto što prije njega nije vidio niko. On nam i stare i poznate stvari otkriva kao nove i nepoznate. On napravi neki neprimjetan gest, ali tim gestom preobrazi sve ... Jagoš radikalno, i s najvećom smjelošću, menja metaforu koju nalazi u tekstu. Pri tom, on to ne radi samo kao reditelj, jer on u pozorištu i nije samo reditelj. On je u pozorištu sve; on je i glumac, on je cio ansambl, on je i publika, on je i scena, i loža, i prva, druga i treća galerija, on je i pozorišna biblioteka, on je i četka i boja, i čekić i ekser, i konopci i reflektori, i svila i vatra, i kulisa i zavesa. On je sve to možda samo zato da bi nam kazao da je svijet bez ljubavi samo isušeno, slano i jalovo morsko dno, što, opet, nije ništa drugo do ono što o ljubavi u prvoj poslanici Korinćanima kaže apostol Pavle“.

BRANISLAV NUŠIĆ
1864. U Beogradu, 8. oktobra, rođen je kao četvrto dijete trgovca Đorđa Nuše i njegove žene Ljubice, u kući koja se nalazila na mjestu današnje zgrade Narodne banke Srbije u ulici Kralja Petra. Na krštenju mu daju ime Alkibijad.
1870. Otac malog Alka, potonjeg Branislava, preselio se posle bankrotstva sa ženom i petoro djece u Smederevo.
1870–74. Pohađao je osnovnu školu u Smederevu, gdje mu je otac u to vrijeme imao trgovinu.
1874–82. Pohađa gimnaziju (1875. ponavlja I razred gimnazije, kratko je šegrt u Pančevu, da bi 1876. nastavio školovanje u gimnaziji u Beogradu, i sa svojim rođakom Jevtom Ugričićem počeo „život na daskama“.
1882. Maturira i počinje da se potpisuje kao Branislav.
1883. Upoznaje se sa Vojislavom Ilićem, što će ga uvesti najpoznatiji centar književnog života u Beogradu u to doba, u dom Ilića, gdje čita svoje prvo djelo, Narodni poslanik.
1884. Studira prava u Gracu.
1885. Vraća se u Beograd i nastavlja studije na Velikoj školi. Učestvuje u srpsko-bugarskom ratu kao dobrovoljac.
1886. Završava prava na Velikoj školi. Piše Pripovetke jednoga kaplara.
1887. Objavljuje pjesmu Pogreb dva raba, kao kritiku vlasti kralja Milana, zbog čega je osuđen na dvije godine zatvora.
1888. U Požarevačkom zatvoru godinu dana provodi i piše Protekciju.
1889. Posle prijema kod kralja Milana, ministar inostranih dela mu dodjeljuje službu u diplomatiji. Sledećih deset godina službuje je u konzulatima u Bitolju, Prištini, Skoplju, Solunu i Serezu.
1893. Ženi se Darinkom Đorđević, ćerkom trgovca Božidara, koju je upoznao kao nećaku konzula Bodija u Bitolju. Iste godine biva postavljen za konzula u Prištini, gde mu je Vojislav Ilić pisar.
1899. Član je uredništva „Zvezde“ Janka Veselinovića.
1900. Prelazi iz diplomatske službe u Beograd, za sekretara Ministarstva prosvete, a zatim postaje dramaturg i vršilac dužnosti upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu.
1901. Uređuje „Pozorišni list“.
1902. Penzionisan na svoj zahtev, jer nije dobio mjesto upravnika Narodnog pozorišta. Iste godine reaktiviran i postavljen za komesara pošta i telegrafa, što odbija i ponovo biva vraćen u penziju. Učestvuje u osnivanju Društva srpskih književnika i umetnika.
1903. Postavljen je za šefa odsjeka za nacionalnu propagandu pri predsjedništvu Vlade kao dobar poznavalac prilika u našim, tada još neoslobođenim, krajevima pod Turskom. Posle prevrata od 29. maja, ponovo stavljen u penziju.
1904–1905. Nušić je upravnik Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu.
1906–1907. Zamjenik je dramaturga Narodnog pozorišta u Beogradu.
1905–1910. U „Politici“ , pod pseudonimom Ben Akiba, objavljuje humoristički feljton.
1910. Odlikovan ordenom Svetog Save i Belog orla.
1908–1912. Bavi se novinarstvom. Saradnik je i urednik listova „Samouprava“, „Tribuna“, „Beogradske novine“, „Dnevnik“, „Straža“ i šaljivih listova „Brka“, „Nosa“, „Satira“, „Telefon“ i drugih.
1912. Postavljen za prvog načelnika oslobođenog Bitolja (za vreme Balkanskog rata).
1913. Organizuje pozorište u oslobođenom Skoplju i postaje njegov upravnik.
1915. U Skoplju. Kćerka Margita Gita se udaje za književnika Milivoja Predića. U jesen, gine sin Strahinja Ban, dobrovoljac u Bačkoj četi. Nušić se povlači sa srpskom vojskom preko Albanije na Krf.
1918. Vraća se na dužnost u Skoplje.
1919. U Beogradu, u Ministarstvu prosvete, vrši dužnost prvog načelnika Umetničkog odeljenja.
1922. Zbog drame Nahod, crkva ga je anatemisala.
1923. Radnička umetnička družina „Abrašević“ otkupljuje Sumnjivo lice i sa velikim uspjehom ga izvodi na amaterskoj sceni. Mjesec dana kasnije, Narodno pozorište izvelo je isti komad posle četiri decenije odlaganja. Razriješen je dužnosti načelnika Umetničkog odeljenja. Odlikovan je ordenom Svetog Save I reda.
1924. Velika proslava šezdesetogodišnjice života i četrdesetogodišnjice književnog rada Branislava Nušića.
1925–1928. Upravnik je pozorišta u Sarajevu.
1929. Nušić je bibliotekar Narodne skupštine. Definitivno stavljen u penziju. Odlikovan ordenom oficira Legije časti.
1931. Zaključuje ugovor sa poznatim beogradskim izdavačem Gecom Konom o izdavanju cjelokupnih djela.
1933. Postaje član Srpske kraljevske akademije.
1935. Posle premijere Ožalošćene porodice u Sofiji odlikovan bugarskim ordenom za Građanske zasluge.
1937. Na osnivačkoj Skupštini „Udruženja umetnika, naučnika i pisaca“, 5. decembra, održao je govor  apel solidarnosti protiv fašizma.
1938. Branislav Nušić je umro u Beogradu, 19. januara. Sahranjen je u porodičnoj grobnici na Novom groblju.

www.narodnopozoriste.rs

image

Serena Gemez

Follow

About

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipi elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

NAPOMENA: “Grad teatar” ima isključivo pravo izmjene programa ili učesnika navedenih u programu, tj. otkaza nastupa pravnim ili fizičkim licima sa kojima nije zaključen pisani ugovor do dana nastupa.